1 maja 1000- Akwizgran

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 5.

[36]
Otto III. schenkt dem Kloster Nienburg an der Saale die Burg Nimtsch bei Guben mit dem ganzen Burgward.

Otton III podarował klasztorowi [benedyktynów] w Nienburgu nad Soławą gród w Polanowicach koło Gubina wraz z całym okręgiem grodowym.

24 marca 1000- Magdeburg

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 5.

[35]
Hierhin geleitet Boleslaw den Kaiser, und feiert Palmsonntag mit ihm.

Eskortujący cesarza Ottona III Bolesław Chrobry dociera do Magdeburga, skąd w Niedzielę Palmową wyruszają w dalszą drogę.

1000

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 5.

[34]

Um diese Zeit Stiftung des Bisthums Breslau, das Meissener Privileg von 995 beweist, dass es damals noch nicht bestand. In der Aufzeichnung des päpstl. Kämmerers Cencius (Muratori antiqu. V. 874, 75), die man um diese Zeit setzt, wird der episcopatus Uredicilatensis erwähnt.

Mniej więcej w tym czasie powstało biskupstwo wrocławskie, przywilej miśnieński z 995 r. świadczy o jego nieistnieniu w tym czasie. W księdze papieskiego komornika Cenciusa (Muratori antiqu. V. 874, 75), która dotyczy mniej więcej tego okresu, wspomniane jest o episcopatus uredicilatensis.

1000

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 5.

[33]

Otto III. besucht S. Adalberts Grab, von Herzog Boleslaw an der Grenze seines Landes in Ilva (Eulau am Bober bei Sprottau, wo 1802 noch Trümmer einer alten Burg zu sehen waren, vergl. Worbs, schles. Provinzialbl. 1802. I. , S. 9, und welches auch als Knotenpunkt der alten Dreigräben Beachtung verdient, vgl. Worbs, Keller u. Schulte in den schles. Provinzialbl. von 1802 Januar, 1825 S. 15 u. 1872 S. 568) empfangen, in Gnesen vom Bischof Unger. Ohne Einwilligung Ungers, der unter Magdeburg bleibt, errichtet Otto zu Gnesen ein Erzbisthum, welches er S. Adalberts Bruder Radim oder Gaudentius verleiht, und unterwirft ihm die Bischöfe Poppo von Krakau, Johann von Breslau (Wrotizlaensem) und Reinbern von Kolberg als Suffragane.

Otton III odwiedza grób św. Wojciecha, zostaje podjęty przez księcia Bolesława na granicy swego państwa w Ilvie (Iława nad Bobrem, w pobliżu Szprotawy, gdzie jeszcze w 1802 r. można było zobaczyć ruiny starego zamku), oraz w Gnieźnie przez biskupa Ungera. Bez zgody Ungera, który pozostaje pod zwierzchnictwem arcybiskupa Magdeburga, Otto ustanawia arcybiskupstwo w Gnieźnie, którym obdarza brata św. Wojciecha- Radzima (Gaudentego) i podporządkowuje mu następujących biskupów: Poppona krakowskiego, Jana wrocławskiego i Reinberna kołobrzeskiego jako sufraganów.

999

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[32]
Nach Boleslaw's II. von Böhmen Tod (Febr. 7.) erobert Boleslaw von Polen Krakau.

Po śmierci Bolesława II czeskiego (7 lutego) Bolesław polski zdobywa Kraków.

997

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[31]

Bischof Adalbert von Prag zieht über Meseritz, Gnesen und Danzig nach Preussen. Nach seinem Tode (April 23.) kauft Boleslaw den Leichnam und führt ihn nach Gnesen.

Biskup praski Wojciech wędruje do Prus przez Międzyrzecz, Gniezno i ​​Gdańsk. Po jego śmierci (23 kwietnia) Bolesław odkupił ciało i zawiózł je do Gniezna.

6 grudnia 995- Frankfurt

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[30]

Otto III. bestimmt die Grenzen des Bisthums Meissen bis zur Oder, und überweist demselben die Zehnten aus diesem ganzen Gebiet.

Otton III wyznacza granice biskupstwa miśnieńskiego aż do Odry i przyznaje mu dziesięciny z całego tego obszaru.

995

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[29]
Polen unter Boleslaws Sohn Mesco (Misaco) ziehen mit Otto III. gegen die Abodriten.

Polacy pod dowództwem Bolesława, syna Mieszka, wyruszają wraz z Ottonem III przeciw Obodrytom.

Przed 25 maja 992

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[27]

Dagome iudex et Ote senatrix et filii eorum Misica et Lambertus schen ken dem h. Petrus die Stadt Schinesghe mit allem Zubehör innerhalb folgender Grenzen: a primo latere longum mare fine Bruzze usque in locum, qui dicitur Russe et fine Russe extendente usque in Craccoa et ab ipsa Craccoa usque ad fl. Oddere recte in locum, qui dicitur Alemure, et ab ipsa Alemura usque in terram Milze recte intra Oddere usque in predictam civitatem Schinesghe.

Sędzia Dagome i senatorka Ote oraz ich dzieci Misica i Lambert podarowali św. Piotrowi państwo Schinesghe wraz ze wszystkimi jego przynależnościami w następujących granicach: od pierwszego boku wzdłuż morza i granicą Prus aż do miejsca, które nazywa się Ruś, a granicą Rusi ciągnąc aż do Krakowa i od tego Krakowa aż do rzeki Odry, prosto do miejsca, które nazywa się Alemure, a od tej Alemury aż do ziemi Milczan i od granicy Milczan prosto do Odry i stąd idąc wzdłuż rzeki Odry aż do rzeczonego państwa Schinesghe.

25 maja 992

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[28]
Mesco stirbt.

Mieszko umiera.

5 kwietnia 991- Kwedlinburg

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[26]
Mesco I. erscheint zu Ostern am Hofe und zieht auch im Sommer mit Otto III. vor Brandenburg.

Na Wielkanoc Mieszko I stawia się w Kwedlinburgu, skąd wyrusza, wraz z Ottonem III, przeciw Wieletom.

990

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[25]
Mesco II. wird geboren.

Urodził się Mieszko II.

990

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 4.

[24]
Krieg zwischen Mesco und Boleslaw, in welchem dieser Nimptsch verliert.

Wojna między Mieszkiem i Bolesławem, w której ten drugi traci Niemczę.

4 kwietnia 986

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3-4.

[23]

Mesco bekriegt Boleslaw von Böhmen mit deutscher Hülfe. Dieser erobert nach vergeblichen Unterhandlungen mit Mesco eine ungenannte Burg, vielleicht Nimptsch.

Z niemiecką pomocą Mieszko walczy z księciem czeskim Bolesławem. Po nieudanych negocjacjach z Bolesławem Mieszko zajął nienazwany gród (być może Niemczę).

12 kwietnia 985- Kwedlinburg

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[22]

Mesco huldigt am Osterfest König Otto III. und zieht darauf dem deutschen Heere gegen die Wenden zu Hülfe.

Na Wielkanoc Mieszko składa hołd królowi Ottonowi III w Kwedlinburgu, a następnie idzie na pomoc armii niemieckiej przeciwko Wieletom.

23 marca 984- Kwedlinburg

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[21]

Mesco huldigt am Osterfest dem Herzog Heinrich von Baiern, der sich der Vormundschaft für Otto III. zu bemächtigen sucht.

Na Wielkanoc do Kwedlinburga przybył Mieszko, który złożył hołd księciu bawarskiemu Henrykowi II, starającemu się wówczas o przejęcie opieki nad małoletnim Ottonem III.

984

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[20]

Ueber die angebliche Gründung der ersten Kirche in Oppeln durch d. h. Adalbert (der ebenso in Beuthen und Teschen die ersten Kirchen gebaut haben soll), hat Wahner in einer eigenen Schrift: Ist der h. Adalbert in Oppeln gewesen? Oppeln 1868 gehandelt und wahrscheinlich gemacht, dass der Heilige gar nicht nach Schlesien gekommen sei, was dann auch die passio S. Adalperti (vgl. die Anführungen Wahne's in unserer Zeitschr. IX. 202) bestätigt.

Informacja o rzekomym ufundowaniu pierwszego kościoła w Opolu przez św. Wojciecha, który miał również ufundować kościoły w Bytomiu i Cieszynie. Dziś wiemy już, że św. Wojciech nie był na Śląsku.

Grudzień 983 (lub styczeń 984)

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[19]

Die Bulle Johannes (XIV.) f. Magdeb., in welcher auch des Bischofs Jordan von Posen Erwähnung gethan wird, scheint unecht.

Bulla papieża Jana XIV dla arcybiskupstwa magdeburskiego, wspomina o biskupie poznańskim Jordanie. Jej autentyczność jest jednak kwestionowana.

982

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[18]
Uunger wird Bischof von Posen.

Unger został biskupem poznańskim.

17 marca 981

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[17]

Slavnic, S. Adalberts Vater, stirbt. Ihm gehörte auch Glatz (contra Poloniam castellum Cladzco situm iuxta flumen nomine Nizam).

Sławnik, ojciec św. Wojciecha, zmarł. Był także właścicielem Kłodzka (leżącego nad Nysą grodu, wzniesionego przeciwko Polsce).

979/980

Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 3.

[16]
Mesco heirathet Oda, des Markgrafen Dietrich Tochter, Nonne im Kloster Kalbe.

Mieszko żeni się z Odą, córką margrabiego Dytryka, zakonnicą z klasztoru w Kalbe.