Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 43.
[324]
Herzog Heinrich von Sendomir stirbt auf einem Heerzuge nach Preussen.
W trakcie wyprawy przeciw Prusom ginie książę sandomierski Henryk.
Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 37.
[291]
Heinrich, Herzog von Sendomir, pilgert nach Jerusalem und verleiht nach seiner Rückkehr den Hospitalitern die erste Besitzung in Polen, Zugoszcza a. d. Nida.
Henryk, książę sandomierski, odbywa pielgrzymkę do Jerozolimy i po powrocie przekazuje szpitalnikom pierwszą posiadłość w Polsce- Zagość nad Nidą.
Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 36-37.
[287]
Zbilud, Polonie civis, dotirt mit einigen (nicht schles.) Gütern das Cistercienserkl. Wongrowice, zu dessen Bestätigung er den Erzbischof Johann v. Gnesen (früher v. Breslau), Bischof Stephan v. Posen und den Herzog Mesiko eingeladen. Actum coram Bolezlao, Mesikone, Heinrico fratribus in Polonia principantibus.
Polski możny Zbylut funduje klasztor cystersów w Wągrowcu [dokładnie w Łeknie- M.F.] oraz obdarowuje go licznymi dobrami. O zatwierdzenie darowizny prosi arcybiskupa gnieźnieńskiego (dawniej wrocławskiego) Jana, biskupa poznańskiego Stefana oraz księcia wielkopolskiego Mieszka III. Odbyło się to w obecności panujących w Polsce- Bolesława, Mieszka i Henryka.
Codex Diplomaticus Silesiae, Bd. 7, 1884; Regesten zur schlesischen Geschichte, Th. 1: Bis zum Jahre 1250., s. 31.
[257]
Auf dem hier gehaltenen Hoftage erlangt Wladislaw von seinem Schwager-Kaiser Konrad III., den er als Oberlehnsherrn anerkennt, Zustimmung zu den von ihm in Polen vorgenommenen Umgestaltungen, durch welche die zwei ihm widerstrebenden Brüder Boleslaw und Heinrich ihre Lande, Masowien und Sendomir, vollständig eingebüsst hatten, während Mesko durch rechtzeitigen Vergleich Grosspolen sich erhalten hatte.
Na odbywających się tu zjeździe Władysław uzyskał zgodę swego szwagra, cesarza Konrada III, którego uznał za zwierzchnika, na zbrojne wsparcie w celu odzyskania władzy w Polsce, w wyniku którego dwaj bracia, Bolesław i Henryk, utracili swoje ziemie, odpowiednio Mazowsze i Sandomierz, natomiast Mieszko zachował Wielkopolskę dzięki zawartej ugodzie.
